Konkordato genel olarak, “borçlunun, alacaklılarının Kanunda öngörülen çoğunluğu ile yaptığı ve mahkemenin tasdiki ile hüküm ifade eden bir cebrî anlaşmadır” şeklinde tanımlanabilir. Bu anlaşma, mevcut alacak ve borç ilişkisinin, taraflar arasında karşılıklı olarak belirlenen şartlar dairesinde sona erdirilmesini, alacaklıların alacaklarına kavuşmasını ve mümkünse borçlunun işletmesinin faaliyete devamını hedef tutar. Bu hedefin gerçekleşmesi, aynı zamanda mevcut ekonomik düzeni de olumlu etkileyecektir. Borçlu, alacaklıları ile her zaman anlaşabilir, farklı şekillerde borcunu yapılandırabilir veya erteletebilir. Bunu gerçekleştirmek için Kanunda düzenlenen konkordato yoluna başvurmasına gerek yoktur. Bu tür anlaşmalar, genel olarak “mahkeme dışı konkordato” olarak da ifade edilebilir. Ancak, borçlu asliye ticaret mahkemesine başvurarak konkordato talebinde bulunursa, Kanunun öngördüğü çeşitli olanaklardan (geçici ve kesin mühlet etkisi gibi) yararlanabilecektir.